است ؛ همان حقوقى كه بايد از مرد نيرومند مسلّط ساخته اراده خويش بر زن گرفته شود ، اينجا است كه نقش شرايع و قوانين و اخلاق اسلامى در باز پس‌گيرى حق زنان از مردان نمايان مىشود . دراين جا حق داريم كه اين سؤال را مطرح كنيم كه : چه كسى بايد حقّ زن را از مرد بگيرد ، و چه كسى مىتواند از هوسرانى مرد نسبت به زنان جلوگيرى كند ؟ براى جواب به اين سؤال سه مورد را معرّفى مىكنيم كه مىتواند حق زن را از مرد بستاند و آن عبارت است از : 1 - قانون . 2 - عقل . 3 - نيروى زن كه مهمترين نيرو است . زن نيرومند قادر است حق خود را از مرد باز پس گيرد و به او اجازه گرفتن اين حقّ را ندهد . اسلام مرد را كه احترام كردن زن و جامعه را به دادن جايگاه شايسته به وى موردسفارش قرار مىدهد و به اين كه مرد به مادر خود احترام گذارد بسنده نمىكند بلكه قبل‌از تمامى موارد ذكر شده به زن توانايى ، هيبت ، نيرومندى و اراده قوى بخشيده است تا بتواند حق خود را از مرد بگيرد و اين بسيار حايز اهمّيت مىباشد . اسلام انسان را به نيروو قوّتش متّكى مىسازد ، و به او توانايى اعتماد به نفس مىدهد ، و اين كار را با ارائهء الگوهايى شايسته در برابر وى انجام مىدهد ، اين الگوها همان عاملى هستند كه به انسان اتّكاء به توانمنديهاى خويش را مىآموزند . در تاريخ مىبينيم كه انبياء عليهم السلام